Herdenken

Herdenken, het betekent letterlijk opnieuw denken. Opnieuw blijven denken, zodat er niet wordt vergeten. Wanneer mensen of gebeurtenissen worden vergeten, dan kan dat (ongemerkt) een groot effect hebben op een gemeenschap of een land. Vaak zijn de vergeten dingen het meest bepalend voor het leven van mensen.

Iedereen heeft recht op een plek. Ongeacht je afkomst, kleur of eigenaardigheden. Een plek op je werk, in je gezin, in de gemeenschap etc. Wanneer een persoon wordt vergeten, dan ontstaat er een lege plek. Ook al wordt deze plek bewust of onbewust ingenomen door iemand anders.

De lege plek van een moeder die is overleden of vertrokken, is niet zo maar in te vullen door een “andere moeder”. Pas wanneer zij met respect herdacht wordt en er erkenning is voor wat zij heeft betekend in het gezin, is er plaats voor een nieuwe invulling van deze plek.

Werknemers die eruit gewerkt, op onterechte wijze ontslagen en /of buitengesloten zijn, laten binnen het bedrijf een lege plek achter. Dit heeft een verlammende werking op de andere werknemers en roept conflicten op. In bepaalde gevallen wordt deze plek opgevuld door een ander lid van het systeem, die de rol van de buitengesloten persoon overneemt.

Soms wordt iemand bewust buitengesloten. In andere situaties wordt het bestaan van de ander onbespreekbaar omdat de gedachte aan hem/haar te veel pijn met zich mee brengt. Er wordt niet meer over hen gesproken. Het lijkt wel alsof ze nooit hebben bestaan.

Herdenken is meer dan de herinnering aan oorlog en rampen. Herdenken is elk jaar, elke dag en elk moment belangrijk voor die personen die we zijn vergeten. Pas wanneer wij hen weer de plek geven die hen toekomt zijn wij vrij om ons eigen leven te leiden. Je leeft door het bestaan van de ander.