Wat beweegt de Engelse jongeren…
Wat gebeurt er toch in Londen en omgeving? Wat motiveert de mensen daar om op deze manier de straat op te gaan. Veel “deskundigen” hebben zich hier al over uitgelaten. De meest voor de hand liggende redenen komen over tafel: werkeloosheid, slechte sociale omstandigheden en etnische problemen. Het vergelijk wordt gemaakt met Parijs, maar ook ons eigen land Amsterdam (diamantbuurt, Slotervaart)
Vandaag viel mijn oog op een heel ander soort duiding van dit gedrag. Wilma de Rek (columniste VK) komt met de piramide van Abraham Maslov. Aan de hand van deze Piramide verklaarde Maslov de motieven achter het menselijk handelen. Hij onderscheidt vijf behoeften. De eerste behoefte gaat over primaire dingen als eten, drinken en seks. Nummer twee betreft een dak boven je hoofd, nummer drie een groep om bij te horen. Nummer vier is de behoefte aan erkenning en waardering, aan status en respect. Pas als alle behoeften zijn bevredigd, komt de mens toe aan het topje van de piramide: zelfverwezenlijking.
In onderontwikkelde en arme landen (Hoorn van Afrika) zijn mensen vooral bezig met de eerste drie lagen van de piramide. (overleven en voortbestaan) In de rijke westerse landen is nummer vier het grote struikelblok. De behoefte aan erkenning is eindeloos. Is dit dan een pleidooi voor niet zeuren. Een luxe probleem van de eerste wereld?
Ik denk het niet. Erkenning is van wezenlijk belang voor elk mens. De erkenning dat je mag bestaan, de erkenning dat je er toe doet, de erkenning dat je iets betekent voor de ander. Dat geldt voor een zoon die de erkenning van zijn vader zoekt in de bevestiging van zijn beroepskeuze. Dat geldt voor een dochter die de erkenning zoekt van haar moeder in de manier waarop zij haar kinderen groot brengt; maar ook voor die medewerker die de erkenning van zijn baas zoekt in de manier waarop hij zijn opdracht heeft uitgevoerd en ondanks zijn lastige privé situatie geen dag heeft verzuimd.
Bij gebrek aan erkenning zoekt de mens naar compensatie. Vaak in primitieve vormen als verzuim, nog harder je best doen of in het geval van de jongeren in Engeland, plunderen en vechten.